ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰੰਗ ਮਾਨਣੇ ਤਾਂ ਹੋਸਟਲ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਰੂਰ ਜੀ ਕੇ ਦੇਖੇ। ਸਾਡਾ ਹੋਸਟਲ, ਹੋਸਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ, ਹੋਸਟਲ ਦੀ ਛੱਤ ਕੁਝ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇ। ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਅਵੱਲੇ ਜਿਹੇ ਨਾਮ ਰੱਖੇ ਹੁੰਦੇ ਜਿਵੇਂ ਕੇ 'ਕੁੱਲੀ ਫਕੀਰਾਂ ਦੀ','ਚੌਂਕੀ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ' ਆਦਿ। ਹੋਸਟਲ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਚੜ੍ਹਕੇ ਦੂਸਰੇ ਹਾਊਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਅੰਤਾਖਸ਼ਰੀ ਖੇਡਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ।
"ਨੀਲਗਿਰੀ ਦੇ ਵਿਹਲੜ ਬੰਦੇ ਸਾਰੇ ਨੀ,
ਸੱਸੀ, ਗੈਂਡਾ, ਘੱਚੋ, ਜੰਟਾ ਤੇ ਸੋਨੂੰ ਮੁਟਿਆਰੇ ਨੀ,
ਯੱਕੂ, ਘੁੰਮਣ ਰੂਮ 'ਚ ਹੈਨੀ,
ਡਰ ਨਹੀਂ ਜਾਪੀ ਸ਼ੇਖ ਦਾ...
ਤੱਕੀਏ ਪੈਂਦੀ ਬਾਜ਼ੀ ਵੇ ਤੂੰ ਬਾਜ਼ੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ।"
No comments:
Post a Comment